دوشنبه بیست و چهارم مهر 1385
....
سلام
براي يه مدت طولاني
حرفي براي گفتن
ندارم .
فقط دعام كنيد .
یکشنبه شانزدهم مهر 1385
صلح حسن (ع) چرا؟
اینبار به دلیل نزدیک بودن میلاد امام حسن (ع) ارباب باوفام به یه شبهه در مورد صلح ایشون پاسخ میدیم . یا مولای یا ابامحمد الحسن المجتبی مددی .
سوال:درست است که امام یاور نداشت و کوفیان بی وفایی کردند اما مگر امام حسین (ع) یاور داشت؟ پس چرا می بینیم که امام حسین (ع) با همان یاران اندک تا اخرین قطره خون جنگید ولی امام حسن (ع) چنین نکرد؟
پاسخ : شرایط زمان این دو امام بزرگوار با هم تفاوتهایی داشت که دو گونه وظیفه و منطق را ایجاب می کرد :برای امام حسن (ع) منطق جهاد و برای امام حسین (ع) منطق شهادت را .
تفاوتهای دو امام :
۱- امام حسن علیه السلام در مسند خلافت قرار داشت و معاویه به عنوان یک حاکم معترض بر ضد او قیام کرد . درست برعکس امام حسین علیه السلام که یزید بر مسند خلافت قرار داشت و ان حضرت معترض بود . بنابراین کشته شدن امام حسن در این وضع به معنای کشته شدن خلیفه مسلمانان و شکست مرکز خلافت بود . و مقاومت ان حضرت تاسرحد کشته شدن مانند مقاومت و کشته شدن عثمان بود نه نظیر مقاومت و کشته شدن امام حسین و کشته شدن خلیفه شدیدا مورد انکار امامان بود و هتک حرمت این مقام به شمار می رفت .و لذا می بینیم که علی (ع) حاضر به کشته شدن عثمان نبود.
۲- درگیری و جنگ با سپاه شام یک جنگ فرسایشی بود . زیرا اگر چه امام حسن یاران مخلص باوفا کم داشت ولی این بدان معنی نیست که سپاه او به کلی از بین رفته بودند . و معاویه اگر به کوفه وارد می شد یکسره به فتح می کرد بلکه امام می توانست لشکر انبوهی از همان مردم گرد اورد و با معاویه بجنگد . اما این جنگ فرسایشی می شد که یا طرف پیروز نداشت و مدتها به طول می انجامید و بالاخره سرنوشت صفین پیش می امد و معاویه برنده می شد . یا پیروزی در جنگ به سود معاویه پایان می یافت ان هم با دادن تلفات بسیاری از یاران امام و شیعیان امام .این برای امام افتخار نبود که چندین سال بجنگد و دهها هزارنفر از دو طرف کشته شوند و سرانجام یا خستگی دو طرف باشد و هر کدام به جای خود باز گردند و یا امام که خلیفه ان وقت بود با یارنش کشته شود . این فرق داشت با جنگ و شهادت امام حسین با یارانی اندک که مجموعا ظرف یک روز خاتمه یافت . بنابراین این صلح سبب حفظ خون بسیاری از شیعیان علی (ع) که تنها نیروهای حق بودند گردید.
وانگهی اگر بر فرض محال معاویه کشته میشد. پیراهن عثمان دیگری درست می شد و سر اغاز جنگهای بعدی بود.
۳- یزید از امام حسین (ع) بیعت خواست و بر سر او شمشیر کشید و امام پاسخ منفی داد و تا پای جان ایستاد . اما معاویه از امام حسن (ع) بیعت نمی خواست بلکه این امام حسن (ع) بود که از وی طلب بیعت می نمود . بنا بر این پاسخ شمشیر شمشیر بود و پاسخ تدبیر تدبیر .
۴-امام حسن (ع) در اغاز قصد جنگ داشت سپاه تهیه کرد با یاران صحبت کرد و از انان درباره جنگ نظر خواست ولی انان اعلام وفاداری نکردند . بر عکس امام حسین که کوفیان نامه ها نوشتند و امام را دعوت کردند و از این رو حجت بر امام حسین (ع) برای حرکت به سوی کوفه تمام شد . اما در مورد امام حسن (ع) کوفیان حجت نداشتند بلکه امام حسین (ع) بر انان اتمام حجت کرده بود .
۵- هنگام قیام امام حسین (ع) بیست سال از حکومت معاویه گذشته بود و چهره پلید وی بر دوست و دشمن اشکار شده بود . اما در زمان امام حسن (ع) گرچه حضرت و شیعیان خاص و خالص ایشان از باطن معاویه اگاه بودند ولی هنوز چهره واقعی او برای بیشتر مردم اشکار نبود و مردم او را بد ادمی می شناختند ولی خوب حاکمی!
جمعه هفتم مهر 1385
اشتی با خدا
سلام مهمونی خوش میگذره ؟ مهمون خدا رو میگم . کیا روزه دارن ؟ البته از اون لحاض . کیا اشتی کردن منظورم توبس . خوشبحال اونهایی که دوبار متولد شدن چون خدا مشتاقشونه . اصلا این ماه رمضون رو گذاشته برای اشتی کنون بین خودش و ما بیایم اشتی کنیم تا وقت باقیه .
التماس دعا..........
سه شنبه چهارم مهر 1385
پاسخ به ابهاماتی در مورد جنگ ...
سروهای بلند قامت به خاک افتادند و خاک الود و خون الود شدن . بدن های قوی هیکل ناقص شدن . چشم های زیبا بسته شدن . وصورتهای مثل قرص ماه به قول بعضی ها چندش اور شدن.... خیلی از دختر بچه ها و پسر بچه ها دیگه پدراشونو ندیدن . و خیلی هاشون وقتی بابا برگشت ازش می ترسیدن . خیلی ها هم چشم به راه یوسفشون موندن ... جنگ تمام شد . و همه ی اونهایی که اون هشت سال رو توی پاریس و لندن و استکهلم و نیویورک و ونیز و ... گذرونده بودن برگشتن . اسمشون "میراث خوارهای جنگ " بود وبه جای تشکر تازه دبه کردن که چرا جنگ رو کش دادین ؟ چرا قطعنامه رو قبول نکردین؟ چرا و چرا .... و حالا دارن تو مخ بچه های همون مردهای مرد میکنن که اگه پدر شما فلان و فلان شد بخاطر جنگ طلبی سران کشور بوده و ....
لازم دیدم به ابهماتی در مورد جنگ که شیوع هم دارن پاسخ داده بشه .
- چرا ایران پس از ازادی خرمشهر و ایجاد شرایط مناسب برای صلح باز هم به جنگ ادامه داد و وارد خاک عراق شد؟
یک اشکال دراین سوال هست و ان اینکه اگر صلح را مجموعه ای از اتش بس نحوه وشرایط ان عقب نشینی و نحوه و شرایط ان تعیین متجاوز تامین خسارت های وارده و... بدانیم . باید گفت که در ان زمان هیچ گونه پیشنهاد صلحی ارائه نشد و شورای امنیت و دیگران تنها اتش بس را توصیه می کردند . در ان زمان طرحی که متضمن صلح واقعی باشد و مثلا شناسایی متجاوز و پرداخت غرامت را نیز شامل شود وجود نداشت و پیشنهاد های ارائه شده تنها در حد اتش بس و مذاکره طرفین بود که این امر با توجه به پشتیبانی بین المللی از عراق هیچ گاه نمی توانست شرایط ایران را برای یه طلح شرافت مندانه تحقق بخشد . به این ترتیب ایران دلایل منطقی و عقلانی برای ادامه جنگ داشت . این دلایل عبارت بودن از :
الف ـ شرایط ایران برای صلح عبارت بود از : شناسایی و تنبیه متجاوز و پرداخت غرامت از سوی عراق که این شرایط مورد قبول رژیم عراق و سازمانهای بین المللی نبود.
ب ـ مرز های ایران تامین نداشت . نقاطی در شلمچه طلائیه و طول مرز از فکه تا قصر شیرین در اشغال عراق بود . شهرهای سومار ونفت شهر و مهران عملا در اشغال دشمن بود . امکان ازادسازی این نقاط از راه مذاکره غیر معقول به نظر می رسید و راهی جز ادامه جنگ وجود نداشت .
ج ـ در حالی که نیروهای خودی روی دور پیروزی قرار داشتند توقف در جنگ و چانه زنی در پشت میز مذاکره برای آزادی نقاط مرزی آزاد شده صحیح نبود .
د ـ شهرهای ازاد شده همچون خرمشهر به علت حضور دشمن در شلمچه همچنان مورد تهدید بود .
هـ ـ توانایی کمی ارتش عراق اگر چه در طول جنگ اسیب دیده بود ولی نه تنها کاملا ترمیم شده و بلکه افزایش هم یافته بود .
و ـ تنها چیزی که ارتش عراق از دست داده بود روحیه بود که با توجه به روحیه فرماندهی ان (صدام ) این مسئله نیز پس از مدتی قابل ترمیم بود .
ز ـ در حالی که نیرو های ایران در دور پیروزی بودند ایا توقف در اوج قدرت و دادن فرصت مجدد به عراق نمی توانست مورد شماتت قرار بگیرد ؟اگر ان روز جنگ متوقف می شد و تجربه ای چون مذاکرات سوریه و اسرائیل بر سر ارتفاعات جولان فراروی ما قرار می گرفت و ما ناچار میشدیم بر سر ارتفاعت پشت میز مذاکره با عراق چانه زنی کنیم ایا امروز جامعه مسئولین وقت را شماتت نمی کرد ؟ با این استدلال که " شما توان کافی برای رفع کامل تجاوز و باز پس گیری حقوق خود را داشتید چرا در بهترین موقعیت نظامی از تعقیب دشمن دست کشیدید ؟"
ژ ـ عراق در نظرداشت با برگزاری اجلاس سران جنبش غیر متعهد در بغداد و کسب ریاست دوره ای این جنبش برای تحقق خواسته ها ی خود به ایران فشار بیاورد ولی ایران با حمله به داخل خاک عراق در عملیات رمضان این امتیاز مهم را از عراق گرفت .
