آورده اند كه هنگامي كه موسي (ع) از طرف خداوند براي رفتن به سوي فرعون و دعوت او به خداپرستي مأمور شد ، او (كه احساس خطر مي كرد ) به فكر خانواده خود افتاد و به خداوند عرضه داشت : پروردگارا چه كسي از خانواده من سرپرستي مي كند ؟ خداوند به موسي فرمان داد : عصاي خود را بر سنگ بزن . موسي عصايش را بر سنگ زد و آن سنگ شكست . در درون آن سنگ ديگري نمايان شد و عصايش را به سنگ زد و آن نيز شكسته شد و درونش سنگ ديگري را ديد . موسي ضربه ديگري با عصاي خود بر سنگ سوم زد و آن نيز شكسته شد . درون آن سنگ كرمي را ديد كه چيزي را به دهان گرفته و مي خورد . پرده حجاب از گوش موسي كنار رفت و شنيد كه آن كرم مي گفت :« سبحان من يراني ويسمع كلامي ...» پاك و منزه است آن خداوندي كه مرا مي بيند و سخن مرا مي شنود و به جايگاه من آگاه است و به ياد من هست و مرا فراموش نمي كند .